Het kind, het gezin, de relatie, niet het systeem
Wij geloven dat échte verandering ontstaat wanneer hulpverlening verder kijkt dan het gedrag van één persoon en het hele systeem omarmt.
Bijdragen aan een menselijker jeugd- en opvoedbeleid
Onze missie is helder: bijdragen aan een menselijker, contextbewust en rechtvaardig jeugd- en opvoedbeleid waarin niet het systeem centraal staat, maar het kind, het gezin en de relatie die bepalend is voor ontwikkeling, herstel en toekomstperspectief.
Wij willen jongeren laten ervaren dat zij gezien worden, ouders versterken in hun pedagogische rol, en instanties helpen om écht aan te sluiten bij de gezinnen die zij willen ondersteunen.
Een jongere is altijd onderdeel van een systeem
Een jongere wordt gevormd door het systeem waarin die zich bevindt. Door alleen aan de jongere hulp te bieden, zoals dat in de reguliere hulpverlening vaak gebeurt, blijft de aanpak halfslachtig. Echte vooruitgang ontstaat als we ook het systeem versterken: de ouders, het gezin, de leefomgeving, de cultuur en de instanties rondom het gezin.
Daarom werken wij systeemgericht, outreachend en cultureel sensitief. Met de lange adem die nodig is voor weerbarstige problematiek.
Vier principes die ons werk vormgeven
De jongere is onderdeel van een gezin
We betrekken altijd ouders, broers en zussen in onze aanpak, want zonder versterking van het systeem blijft hulp halfslachtig.
Aansluiten bij de leefwereld
Onze taal, afkomst en werkwijze sluiten aan bij de gezinnen waarmee we werken. Vertrouwen begint bij herkenning.
Outreachend en aanwezig
We gaan naar de plek waar de hulpvraag is, bij mensen thuis, op straat, op school, in detentie. Niet andersom.
Monitoren en doorpakken
We blijven betrokken nadat een hulpbehoevende ergens is ondergebracht, om te voorkomen dat hulp stilvalt en problemen terugkeren.
Een jongere is onderdeel van een systeem, oftewel het gezin. In de aanpak wordt het systeem aangepakt. Door het systeem aan te pakken, is de hulp aan een jongere complementair.Kenneth Valks